บทที่ 82 คุณเป็นถุงขยะหรือเปล่า ทำไมเก็บของได้เยอะขนาดนี้
"ให้ฉันขอโทษแม่เธอเนี่ยนะ?" ยูริหลุดขำออกมาอย่างอดไม่ได้ "แพรวา นอกจากนามสกุล 'ศักดิ์บูรณพงษา' แล้ว เธอมีส่วนไหนที่เกี่ยวข้องกับตระกูลนี้บ้าง? กล้าดียังไงมาบอกว่าเป็นเรื่องของคนในตระกูลศักดิ์บูรณพงษา? คิดว่าแค่แย่งพ่อแม่ของอัญ แย่งบ้าน แย่งสถานะคุณหนูศักดิ์บูรณพงษามาสิบแปดปี แล้วเธอจะเป็นคนของตระกูล...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 เราหย่ากันเถอะ
2. บทที่ 2 กลับมาพร้อมสมบัติ
3. บทที่ 3 เข้าใจผิดที่สนามบิน
4. บทที่ 4 พ่อเฮงซวย
5. บทที่ 5 แอ๊บน่าสงสาร
6. บทที่ 6 การพบกัน
7. บทที่ 7 เธอยังกล้ากลับมา
8. บทที่ 8 ในใจเธอยังคิดถึงเขาอยู่หรือ?
9. บทที่ 9 วางไว้ใต้ตาจะเล่นยังไงก็เล่น
10. บทที่ 10 ไม่ใช่ว่ามีเธอลงมืออยู่แล้วหรอ
11. บทที่ 11 มองข้ามภวัต
12. บทที่ 12 ท่านประธานช่างมีความรักลึกซึ้งจริงๆ
13. บทที่ 13 หกปีที่แล้วเธอหมดหวังไปแล้ว
14. บทที่ 14 ไม่มองเขาแม้แต่ครั้งเดียว
15. บทที่ 015 ข้างล่างของคุณน่าจะเปียกมากแล้ว
16. บทที่ 16 ประธานไม่อายบ้างหรือ?
17. บทที่ 17 เธอด่าเขา แล้วยังบอกให้เขาอย่าใส่ใจ?
18. บทที่ 18 แน่นอนว่าข้าเพื่อเธอ
19. บทที่ 19 ขอโทษเธอ?
20. บทที่ 020 เสพติดแล้ว
21. บทที่ 21 คุณกลัวอะไร?
22. บทที่ 22 ผ่านด่านอย่างราบรื่น
23. บทที่ 23 อาจเป็นเพราะพี่มาร์คและพี่มินนี่คิดถึงพวกเรามาก
24. บทที่ 24 ไม่ว่าอย่างไรเขาก็เป็นลูกแท้ๆ
25. บทที่ 25 อยู่ใกล้ๆถึงจะเล่นได้
26. บทที่ 26 ภวัตพูดง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ?
27. บทที่ 27 ทำลายร่างกายอันสูงส่งของประธาน
28. บทที่ 28 ความสัมพันธ์แย่เกินไป ไม่มีแม้แต่คนมาเยี่ยมเธอ
29. บทที่ 29 ถ้าคุณใส่ใจคนอื่น คุณจะพูดดีๆ ไม่ได้หรือ?
30. บทที่ 030 คุณเอาอะไรมาแข่งกับฉัน
31. บทที่ 31 ทำได้แค่รอ
32. บทที่ 032 ให้ภวัตมาพูดกับฉันโดยตรง
33. บทที่ 33 เขาให้ความสำคัญกับการนัดพบกับอัญชนีขนาดนี้เลยหรือ?
34. บทที่ 34 ตอนนี้ฉันไม่อยากพูดเรื่องงาน
35. บทที่ 035 คุณพูดอะไรที่ฟังดูดีไม่ได้เหรอ?
36. บทที่ 036 น่าขยะแขยงจริงๆ
37. บทที่ 37 จูบกับคนในลิฟต์
38. บทที่ 38 ครั้งแรกที่รู้สึกตื่นเต้นขนาดนี้
39. บทที่ 039 ฉันจะอยู่ข้างเธอตลอดไป
40. บทที่ 40 ชื่อที่ฟังแล้วรู้ว่าเป็นผู้ชาย
41. บทที่ 41 ประธานโกรธอีกแล้ว
42. บทที่ 42 ต้องสลับตัวกันอีกแล้ว
43. บทที่ 043 เขาไม่สามารถทำให้คุณพอใจได้หรือ?
44. บทที่ 44 ความลับแตก
45. บทที่ 45 เรียนรู้ด้วยตนเอง
46. บทที่ 46 ทำไมเธอต้องแสร้งเป็นคนอื่น?
47. บทที่ 047 แอนน์คิดแบบนี้ได้ยังไง?
48. บทที่ 48 ฉันนึกว่าเธอไม่รู้จักความเจ็บปวดซะอีก
49. บทที่ 49 ดูว่าเขาจะให้พวกคุณไปหรือให้พวกเราไป
50. บทที่ 050 ไม่เคยเห็นราชาแย่งของกับบรอนซ์
51. บทที่ 051 คุณลองดูว่าจะช่วยนัดเขาได้ไหม
52. บทที่ 52 ประธานโทรผิดหรือเปล่า
53. บทที่ 53 คุณอัญชนีคิดว่าฉันจะจูบคุณ?
54. บทที่ 54 เขากำลังคาดหวังอะไร
55. บทที่ 55 เจ็บหน้าจนทนไม่ไหว
56. บทที่ 056 คนที่คุณรักอยู่ที่นั่น
57. บทที่ 057 คุณมาทำให้ฉัน
58. บทที่ 58 ร่างกายที่อ่อนนุ่มของเธอโอบล้อมเขา
59. บทที่ 059 จงใจล่อคนไป
60. บทที่ 60 เขายิ้ม โลกก็เปลี่ยนแปลง
61. บทที่ 61 อาการป่วยพิเศษ
62. บทที่ 62 การออกแบบ
63. บทที่ 63 ตั้งแต่อัญชนีกลับมา
64. บทที่ 64 ประธานของบ้านเราตาบอดได้ยังไง?
65. บทที่ 065 เธอไม่คู่ควร แล้วคุณคู่ควรเหรอ?
66. บทที่ 066 คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?
67. บทที่ 67 ผู้ชายคนนี้ ฉันไม่เอาแล้ว
68. บทที่ 68 ภรรยาของฉัน ไม่รบกวนคุณธนัทแล้ว
69. บทที่ 69 ประธานกินน้ำส้มสายชู
70. บทที่ 70 คุณอัญชนีเป็นห่วงผมเหรอ?
71. บทที่ 71 คุณไม่ชอบฉัน ฉันก็ไม่ชอบคุณ
72. บทที่ 072 จะน่าขยะแขยงได้อย่างไร
73. บทที่ 73 คุณโง่หรือเปล่า
74. บทที่ 074 คุณต้องหึงถึงขนาดนี้เลยเหรอ?
75. บทที่ 75 พวกเราพี่น้องต้องอยู่ด้วยกัน
76. บทที่ 076 อัญมณี มือฉันเจ็บ
77. บทที่ 77 ถ้าฉันรู้ว่าประธานด้านเทคนิคแย่ขนาดนี้
78. บทที่ 78 คุณไม่จูบฉันแรงๆ ฉันจะตีคุณไหม?
79. บทที่ 079 นายหญิงรู้แล้วจะโกรธ
80. บทที่ 80 ไม่โดนตีมาหลายวัน รู้สึกแปลกๆ
81. บทที่ 81 วิญญาณตามหลอกหลอน
82. บทที่ 82 คุณเป็นถุงขยะหรือเปล่า ทำไมเก็บของได้เยอะขนาดนี้
ย่อ
ขยาย
